Waarom een werkbon alleen niet volstaat
Een gewone werkbon of zelfs een herhaalplanning is gebouwd rond de klus, niet rond het object. Dat werkt prima zolang een klant één installatie heeft. Zodra er meerdere objecten op één adres staan, ontstaan er drie herkenbare problemen.
1. Je monteur kan niets aanmaken op locatie
Bij een bestaande Simple-Simon-klant in de maritieme sector, die onderhoud pleegt aan ketels op schepen, kwam dit probleem deze week nog naar voren: een monteur die op locatie een onverwachte extra ketel aantreft, kan die simpelweg niet ter plekke registreren als nieuw object. Het gevolg is dat de administratie achteraf, op kantoor, moet reconstrueren wat er eigenlijk stond, met alle risico op fouten van dien.
2. Materiaal raakt niet gekoppeld aan het juiste object
Staan er meerdere objecten op één werkbon, dan wordt materiaalgebruik al snel op één grote hoop gegooid in plaats van per object vastgelegd. In hetzelfde gesprek werd dit met zoveel woorden benoemd: monteurs zetten materiaal nu vaak “alles maar gewoon op elkaar zetten” in plaats van per object. Handig voor de monteur op dat moment, vervelend zodra je later moet aantonen wat er in object A zat en wat in object B.
3. Herhaalplanning is te grof voor objectniveau
Een tweede, actueel voorbeeld: een onderhoudsbedrijf dat periodiek onderhoud uitvoert, liep dit najaar opnieuw tegen dezelfde grens aan. De bestaande herhaalplanning met werkbon volstaat wel voor het inplannen van een terugkerende klus, maar niet voor het bijhouden van onderhoud per object binnen die klus. Wil je weten wanneer een specifiek onderdeel voor het laatst is nagekeken, dan schiet een planning die alleen op klantniveau werkt, tekort.