Je verkoopt de klus. Je plant de klus. Je factureert de klus. En dan staat er iemand op locatie die niet bij jou op de loonlijst staat.
Dat is voor steeds meer installatie-, interieur- en servicebedrijven de dagelijkse werkelijkheid. Werken met onderaannemers geeft je flexibiliteit en capaciteit zonder dat je hoeft aan te nemen. Maar het verplaatst wel iets: de kwaliteit van je oplevering ligt in handen van iemand die jouw manier van werken niet automatisch kent, en die geen belang heeft bij jouw dossier.
Gisteren sprak ik een keukenzaak die dit scherp verwoordde. Zij hebben zelf geen monteurs, alleen plaatsers die zij inhuren. Hun grootste zorg zit niet in de planning. Die zit in wat er gebeurt als er iets misgaat: schade aan een blad, een vervangen onderdeel dat niemand heeft doorgegeven, of een keuken die is opgeleverd terwijl “water niet aangesloten” was. Drie weken later belt de klant. En dan is de vraag wie wat wanneer heeft gedaan, en kan niemand het aantonen.