Vijf plekken waar kennis over een installatie weglekt
Je legt merk en type vast, maar niet de instellingen.
Op de bon staat welke omvormer, welke batterij en welk vermogen. Niet met welke laadstrategie, welke setpoints of welke grenswaarden het systeem is ingeregeld. Bij een dynamisch contract is juist die instelling het product waar de klant voor betaalt.
De opleverfoto’s staan in de telefoon van de monteur.
Ze zijn gemaakt, ze zijn zelfs gedeeld in de appgroep, maar ze hangen aan niemand en aan niets. Zodra die monteur van baan wisselt, verdwijnt de enige vastlegging van een systeem waar jij nog jaren verantwoordelijk voor bent.
Je weet wat je hebt geplaatst, maar niet wat er daarna is bijgekomen.
De klant laat een jaar later een laadpaal of een batterij bijplaatsen door een ander. Bij de eerstvolgende storing bel jij, want jij hebt de installatie gedaan. Zonder actuele objecthistorie sta je te discussiëren over wiens werk het is.
Je erkenningen en certificaten zitten niet aan de job vast.
Techniek Nederland adviseert installateurs expliciet om hun erkenningen te controleren voor meterwerk en datacommunicatie, en te investeren in kennis van EMS, load balancing en databeveiliging. Dat is prima advies, maar het werkt alleen als je bij een discussie ook kunt tonen wie welke bevoegdheid had op de dag van uitvoering. Zie ook de toelichting van Techniek Nederland.
Je verkoopt geen onderhoud, omdat er nooit iets te onderhouden leek.
Een cv-ketel had een jaarbeurt. Een gestuurd energiesysteem heeft periodieke controle van instellingen, updates en meetwaarden nodig. Zonder vastgelegde objecthistorie heb je geen verhaal om dat contract mee te verkopen, en dus laat je terugkerende omzet liggen.
Geen van deze vijf gaat over betere techniek. Ze gaan allemaal over wat je van een installatie weet nadat de monteur is weggereden.