Vijf plekken waar capaciteit weglekt
Uit de implementatiegesprekken van de afgelopen weken kwamen steeds dezelfde vijf lekken naar boven.
Je schat de duur van een job per keer opnieuw in.
Een servicebezoek is bij het ene bedrijf standaard 3 uur, een installatie 8 uur en periodiek onderhoud 1 uur. Wie die standaardduur niet per type werkbon vastlegt, plant elke dag opnieuw op gevoel. Te ruim betekent een gat in de agenda, te krap betekent overwerk of een tweede bezoek.
Je plant periodiek onderhoud met de hand.
Een planner die jaarcontracten handmatig uitzet, doet elk kwartaal hetzelfde rekenwerk. Dat is werk dat een systeem in één berekening levert.
Je bent bezig met heen en weer bellen over afspraken.
Een prospect verwoordde het onlangs zo: hij wil minder handmatig plannen en klanten laten kiezen, omdat het afstemmen van tijdvakken meer tijd kost dan de klus zelf.
Je optimaliseert de route niet.
Drie jobs in dezelfde wijk op drie verschillende dagen kost je een halve dag rijden die je had kunnen besparen.
Je koppelt mens en materiaal niet aan elkaar.
Als je monteur wel vrij is maar de bus met de juiste apparatuur elders staat, sta je stil. Bedrijven die monteurs aan voertuigen koppelen in de planning verplaatsen een job als geheel, in plaats van in losse blokjes die niet meer kloppen.
Geen van deze vijf gaat over harder werken. Ze gaan allemaal over zichtbaarheid.